‘Hoe is het gegaan?’
‘Ik houd ermee op. Dit wordt toch niks.’
‘Lukte het niet wat losser te zijn?’
‘Ik had geen stropdas omgedaan, maar…’
‘Ik bedoel jullie gesprek.’
‘Er vielen stiltes. En als ik wat zei, werd ze kwaad.’
‘Wat zei je dan?’
‘Zij at kip, de botjes legde ze op een apart schoteltje. Ik lustte die wortel niet. Halfgaar met nog wat groen eraan. Ik zeg: “Mag ik mijn harde wortel met die begroeiing tussen je beentjes leggen?” Ik moest hem toch ergens kwijt. Wat miszeg ik daar nu mee? Toen we bijna klaar waren zei ik dat ik me verheugde op pruimen op sap. Ze liep boos het restaurant uit – zit je me nu uit te lachen?’


Han, je lijkt me de ultieme kandidaat voor First Dates. Moet de klik er wel zijn natuurlijk, maar aan jou zal het niet liggen.
Ewald, ik ben blij dat je het zegt.
Erg leuk, Han. Zoiets zou je idd op tv willen zien.grt
Luc. Dank je wel. Ik zal het voorleggen.
Gemakshalve neem ik aan dat je je dierbare vriendin Angela hiervoor gaat raadplegen? Zij weet als geen ander de weg natuurlijk, toch?
Luc, uiteraard!
Mannen humor, ik zou ook weggelopen zijn. 😉
Valerie. Nee, het is juist geen humor van die man.
Nee, maar van jou wel toch? No offense Han, ik ben met een man getrouwd die dol is op dubbelzinnigheden, en ik hou er ook van hoor, alleen ervaar ik dat het manneneigen is om seksueel getinte woordgrappen te maken. Vandaar mannenhumor. Ik ben dan zo één die met haar ogen gaat rollen waardoor mijn man alleen maar harder moet lachen en ik uiteindelijk wel glimlach en hoofdschuddend oh oh oh zeg. 🙂
Valerie. Nee! Het is niet mijn humor. Ik zal NOOIT zulke ‘grappen’ vertellen. Helemaal niet in het bijzijn van vrouwen. Daar ben ik toch echt te netjes voor. In de context van dit stukje is het totaal iets anders natuurlijk, met deze onnozele, domme man.