De eerste keer zweette hij peentjes. Maar de kartelbaas had niets gemerkt. Dacht hij.
Gaandeweg kreeg hij er steeds meer handigheid in om kleine partijen achterover te drukken. Viel niet op. Dacht hij.
De baas was met zijn hoofd bij zijn minnaressen. Dacht hij.
Bovendien hadden ze samen de universiteit van dood en verderf doorlopen. Dat schiep vertrouwen. Dacht hij.
Maar de baas werd niet voor niets ‘El águila’ genoemd, ‘De arend.’
Op een kwade dag keek ‘El águila’ hem slechts één seconde recht in de ogen en hij besefte dat hij aan de rand van de afgrond stond.
Ze vonden hem als een Ahitofel, bungelend aan een balk in de paardenstallen.
Hij had zichzelf tenminste de gruwelijkste martelingen bespaard.
« De heer Vreeswijk en de burgemeesteres
kropslahitofelleboogmacaronifeestje.nl »
« De heer Vreeswijk en de burgemeesteres kropslahitofelleboogmacaronifeestje.nl »
Fictie
Verstandige oplossing
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« De heer Vreeswijk en de burgemeesteres kropslahitofelleboogmacaronifeestje.nl »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties