Voorbije dagen slijten de tijd die als een sloophamer om zich heen slaat. Geen ontkomen aan.
Het brede strand begint waar het eindigt en wordt door menigeen alleen van de zonnige kant gezien. Of juist als het stormt voor de liefhebber. Huizenhoge golven volgen elkaar op totdat de wind gaat liggen. Als er antwoorden waren, zouden we die geven aan kinderen die zich afvragen waarom God wel bestaat en Sinterklaas niet. En waarom grote mensen altijd schreeuwen, waarom alles dan als bij een wervelwind in een onweersbui door de lucht vliegt.
Schijnveiligheid voert ze mee in een zee waarin ze zichzelf moeten redden. Want juist een kalme zee vol met muien is verraderlijk. Met welke stroming gaan ze uiteindelijk mee?


Goed stuk, Han. De laatste dagen heb ik pas geleerd hoe gevaarlijk muien zijn en hoe er mee om te gaan. Wat gezegd werd, dat het verwonderlijk is dat we als mens geen zwemlessen nemen voor wat de zee betreft. Ik heb gelezen dat het in Vlissingen wel aan de jeugd wordt gegeven.
@Levja. Dank je. Ik denk toch dat het verstandigste is niet ver de zee in te gaan. Zeker niet als ervoor gewaarschuwd wordt. Maar lessen hierin zijn zeker nuttig.
@han Mooi stukje waar ik eerlijk gezegd wel een paar keer op aan heb moeten leggen, maar het zit goed in elkaar! Mijn complimenten én een hartje… 😉
@Ron. Dank je wel.
@Han.Knap geschreven stukje.
@Tiny. Hartelijk dank.