De koning was opa van twee kleindochters en twee kleinzoons. De meisjes verschilden als dag en nacht en ook de jongens waren elkaars tegenpool.
De nar en zijn vrouw waren kinderloos. Dat was lang een groot verdriet geweest binnen hun huwelijk, maar met de jaren hadden ze het verweven in hun relatie.
Toen de koning en de koningin grootouders werden, stak het pijnlijke besef dat dit niet was weggelegd voor de nar en zijn vrouw weer de kop op. Omdat de nar het kleine grut regelmatig zag als ze bij opa waren, ontstond er een mooie en waardevolle band.
Zo kon het gebeuren dat de nar op een nacht werd gewekt door Ludo, die stevig aan de paddo’s had gezeten.

Mooi en ook wel verdrietig inkijkje geef je nu, Willem.
@Levja, dank voor je inlevingsvermogen (je bent een bijzonder mens).