Schrijver A voelt zich miskend vanwege een tekort aan reacties. Als hij dan eindelijk eens een inhoudelijke reactie ontvangt, reageert hij als een struisvogel op een zandvlakte. Daar komt nog bij dat hij overal samenzweringen en kliekjesvorming meent te ontwaren.
Schrijver B is een merkwaardig mengsel van gigantische blinde vlekken en flitsende oorspronkelijkheid, waarbij zeer uiteenlopende emoties, humeuren en impulsiviteit als emulsie dienen.
Schrijver C communiceert als iemand die als baby nooit moedermelk heeft gekregen en als enig overgebleven bemanningslid van een zich steeds verder verwijderend ruimteschip, wanhopige noodsignalen naar de aarde zendt.
Schrijver D vraagt zich als volwassene nog steeds af waarom mensen zijn zoals ze zijn. Door op details in te zoomen, weet ze het leven te relativeren.
@Cesar. De ombudsman/vrouw der schrijvers zit voelt nattigheid…
@Tiny. Cryptische zin, maar ik geloof het graag.