Elke week wandel ik naar dit koffietentje om aan een tafeltje te gaan zitten schrijven. Iedere vrijdag een hoofdstuk. De meiden van de bediening weten inmiddels wel wat ik altijd bestel: een verse jus en een dubbele espresso: de enige echt pittige in dit Hollandse, smakeloze gat, en je krijgt er een puur Droste chocolaatje bij.
Vandaag schijnt de zon en kan ik voor het eerst weer buiten op het terras zitten. Ik schrijf een hoofdstuk over mijn wekelijkse bezoek aan het koffietentje waar ik altijd zit te schrijven. En dat het personeel me al begint te kennen. Ik schrijf over de zon, het terras, de krachtige koffie met een Droste chocolaatje.
Ik schrijf over het hoofdstuk dat ik schrijf.

@tslinger: leuk, dat droste-effect in je stukje!