‘Een borreltje bekomt me niet meer als ik met de tram naar huis ga. Maar een pilsje op het terras wel.’
Meneer Hulscher ‘kocht’ regelmatig een pilsje, zoals hij dat noemde. In de Halvemaansteeg achter het Rembrandtplein heeft hij jaren een sigarenzaak gehad, met voorverkoop van kaartjes voor Ajax. Geen moeilijk gedoe met clubkaarten. Een paar centen extra voor de administratie. Meer niet.
‘Die benen, hè…’
Als ik na mijn werk de straat in reed, zag ik buurman Hulscher vaak moeilijk lopen. Voor tweehonderd meter tot aan huis stapte hij in. ‘Dank u beleefd,’ zei een verhaal naast mij.
Ik kan me meneer Hulscher in de tram met een mondkapje niet voorstellen. Wees zuinig op de ouderen, bewaar hun verhalen.
@Han. Mooie boodschap. Je hebt zo te zien je ziel niet zoals velen aan het ‘Nieuwe cynisme’ verkocht. Zonder in sentimentaliteit te vervallen, geef je een humane kijk op een mensenleven. Dat kon Simon Carmiggelt ook zo goed.
@Cesar. Dank je hartelijk, zeker als je Simon noemt. Over het nieuw cynisme heb ik elders ettelijke columns geplaatst. Uit mijn tenen!