Met mijn pen penseel ik duizend kleuren in een bont manifest. Het is feest op papier en dat laat men weten. Met handgeklap word ik aangemoedigd. Ik voel het tot diep in mijn schoenen waar tenen de jubel vieren. Het is ook niets niets om zo fris en fruitig ins Blaue hinein te penselen. Het doet me dan ook deugd dat mijn ondeugd zo gewaardeerd wordt. Misschien maak ik van het manifest een aantal pamfletten. Wie niet waagt wie niet wint. Mijn vrouw is ook apetrots en dat laat ze weten. Met luid gekirr en veel oeah’s. Ik zie ook dat ze kwispelt. Wat wenst een mens nog meer. Zoveel waardering. Enfin. Ik penseel met pen maar snel vrolijk verder.

Recente reacties