Ik werd wakker in mijn kamer in het Gele Huis, met een kater als een koningstijger, Theo. Te veel uren te veel goedkope wijn gedronken met Paul Gaugain en postbode Joseph Roulin. In het keukentje van de postbode hadden we gepraat over God, kunst en de dood.
Er werd nogal door elkaar gesproken, waardoor ik de helft van wat er gezegd werd niet kon verstaan.
Ik bevind me in een diepe psychische crisis en heb geen idee hoe ik daar uit moet komen.
Het schilderen gaat me goed af. Het lijkt dan wel of ik bezeten ben.
Ik kan niet meer.
Ik laat me opnemen in de psychiatrische inrichting in Saint-Rémy-de-Provence.
Ik neem slechts een revolver en een penseel mee.


Ja, echte kunst vraagt alles en veel offers. Had de ik, dus de echte Vincent,maar geweten wat hij nu waard is.
Waarom, Levja?
Uh, nu vat ik je even niet, Peter.
Waarom zou Vincent van Gogh nu willen weten “wat hij waard is”?
Kunst eist offers, maar geeft ook veel.
Qua kunst maken gaat de kost voor de baat uit. Geen twijfel over mogelijk. Creatief zijn in waarde uit willen drukken is niet nodig.
Soms wordt kunst in waarde uitgedrukt: The Rolling Stones zijn een miljardenbedrijf.
Het werk van Vincent van Gogh is onbeschrijfelijk mooi, maar de kunstenaar zelf is nooit rijk geworden. De exploitatie van zijn schilderijen verloopt lucratief.
“What is a van Gogh worth?, Who is the man behind the painting? Was his ear really cut off, Did he really shoot himself? How can I be famous?”
Bewustzijn
Identiteit
Vrijheid
Leegte
@Peter. Ik vraag me af of iemand die in een psychische crisis zit dit van zichzelf zegt en de laatste twee zinnen zo uitspreekt.
Veel teveel uren veel teveel – Veel te veel uren veel te veel
@Han.Ja, een ieder zal anders reageren op een al of niet vrijwillige opname in een psychiatrisch ziekenhuis. Bedankt voor de opmerking over het door mij foutief gebruikte “teveel”.
@Peter. Dat vermoed ik ook. Je wenst het niemand toe.