Bij het woord strooptocht denk ik gelijk aan de kroegentocht van meneer Sikmans: ‘… een klein kruideniertje, hij lustte zijn borrel zo graag. Op een dag ging hij uit pimpelen en kreeg een stuk in zijn kraag. Hij viel met een smak achter de toonbank, precies in een vaatje met stroop. Toen riep hij zijn kinderen bij zich, terwijl de stroop van zijn sik afdroop: “Lik, lik, kinderen lik, vader heeft stroop aan zijn sik.”’
Wij vonden het uiteraard prachtig als het woord ‘sik’ door een ander woord werd vervangen. Wisten wij veel, we vonden het hilarisch, een kinderhand is gauw gevuld. En de eerste pannenkoeken zijn voor de kinderen.
Dit oude, ‘vieze’ liedje zou nu niet meer kunnen, vrees ik.


Zo langzamerhand krijg ik een beeld van de jeugd van de kleine Han voor ogen …
Die ‘vieze’ liedjes kunnen tegenwoordig toch nog wel? Onschuldig kindervermaak, lijkt mij.
@Ewald. Lijkt mij ook, maar ja, tegenwoordig…
@Han, grappig; ook de gevulde kinderhand (van vroeger) komt me bekend voor.
@Willem. Dank je wel.
@Han. Ben waarschijnlijk veel te jong om deze “hit” te kennen, of is het meer plaatselijk bekend? De kinderhand is natuurlijk wel bekend. Grt
@Luc. Een oud liedje; hoe oud weet ik niet.
Kinderen vinden het nog steeds heerlijk om lekker vieze woorden te zeggen. Soms ook om reacties van ouders en volwassenen uit te lokken. Soms gewoon voor de lol. Wat je laatste zin betreft, denk ik dat dit golfbewegingen zijn. Van frivool tot preuts tot weer vrijgevochten en terug naar behoudend.
@Levja. Dat is zeker waar. Het was vooral mijn vader die de liedjes van de schoffies van toen introduceerde; wij lachen!
Ik hoop dat het inderdaad een golfbeweging is. Kees Prins – Jiskefet – zegt dat bepaalde dingen door de publieke opinie niet meer zouden ‘kunnen’.