120 woorden Schrijf mee!
« »

Fictie

Vochtige betonnen bunker

16 april 2020 | 120w | Cesar Noordewier | 0

Crises zorgen vaak voor toenadering, die ironisch genoeg voortkomt uit vervreemding.
Je ziet het blauw van de hemel met de dag intenser worden. De straatverlichting schijnt alleen nog voor de zwerfkatten. De vlaggen wapperen alleen nog maar om de wind de weg te wijzen.
Het zijn uitgerekend de ongeregistreerde feiten die de mens naar de chaos leiden, die de mens zijn spiegelbeeld ontnemen.
Onze aangeboren destructiedrang lijkt opeens zo ver weg. Ons ego zit ineens gevangen in een vochtige betonnen bunker, waar geen vogelzang te horen is, slechts een hartverscheurend slaapliedje.
De collectieve Reis naar het einde van de nacht culmineert in de duizelingwekkende en vaak verkeerd geïnterpreteerde Schreeuw van Munch.
De ondergang van het Avondland is uiteindelijk profetisch gebleken.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?


« »