Crises zorgen vaak voor toenadering, die ironisch genoeg voortkomt uit vervreemding.
Je ziet het blauw van de hemel met de dag intenser worden. De straatverlichting schijnt alleen nog voor de zwerfkatten. De vlaggen wapperen alleen nog maar om de wind de weg te wijzen.
Het zijn uitgerekend de ongeregistreerde feiten die de mens naar de chaos leiden, die de mens zijn spiegelbeeld ontnemen.
Onze aangeboren destructiedrang lijkt opeens zo ver weg. Ons ego zit ineens gevangen in een vochtige betonnen bunker, waar geen vogelzang te horen is, slechts een hartverscheurend slaapliedje.
De collectieve Reis naar het einde van de nacht culmineert in de duizelingwekkende en vaak verkeerd geïnterpreteerde Schreeuw van Munch.
De ondergang van het Avondland is uiteindelijk profetisch gebleken.

Mooi stukje met veel poëtische zinnen.
‘De vlaggen wapperen alleen nog maar om de wind de weg te wijzen.’ Deze zin zal ik onthouden en gebruiken. Niet schriftelijk, maar mondeling en altijd eerlijk erbij vermelden dat het niet van mezelf is.
Beide boeken waarnaar je verwijst heb ik niet gelezen, de titels ken ik wel.
Mooi stukje. Een vriend beveelt mij regelmatig aan om ‘De ondergang van het Avondland’ te lezen. Ik vind het echter zo’n dikke pil. Nu zou een uittreksel mij wel uitkomen. Bestaan die eigenlijk nog?
@Ewald. In mijn jonge jaren vond ik poëtisch proza maar niets. Gaandeweg kwam ik erachter dat hier enige luiheid mijnerzijds aan ten grondslag lag. Als je een klein beetje moeite doet, wordt je wereld een stuk groter en je horizon een stuk breder, heb ik geleerd.
Heel prettig dat je mijn naam te allen tijde zult vermelden als je dat zinnetje gebruikt. Kwam trouwens zomaar in me op, vermoedelijk associatief.
Ik doorbreek even een taboe door een klein woordspel te verklaren: ‘De straatverlichting schijnt alleen nog voor de zwerfkatten’ is een variant op ‘… voor de kat d’r/z’n kut/ z’n viool.’ Bovendien heeft een kat in het donker natuurlijk helemaal geen verlichting nodig.
@Levja. Haha, je vraag doet me denken aan wat ik soms op school hoor tegenwoordig:
‘Meneer, die uittreksels zijn allemaal zo dik!’
Het is trouwens een enorme pil, van zo’n 1200 bladzijden en behoorlijk controversieel. Het roept dan ook zowel ongekende bewondering als diepe afschuw op, afhankelijk van de denkpatronen en levenshouding van de lezer.
Ik ervaar het zelf als een ’totaalwerk.’ Het is een (cultuur)filosofisch, historisch en literair werk tezamen. En ook nog eens een stilistisch hoogstandje. De formuleringen, daar geniet ik zelf het meest van.
Als je naar leesspengler.nl gaat, vind je samenvattingen, discussies, videocolleges, etc. over dit werk. Moet je helaas wel een code uit het boek hebben, maar onderaan kun je twee korte inleidingen gratis aanklikken.
@Cesar.Even opgezocht hoe de “de schreeuw” verkeerd geïnterpreteerd werd.
“Voyage au bout de la nuit”,tjonge mijn belletje rinkelde pas na de tweede keer lezen.
Sterk stukje vind ik.
@Tiny. De eerste keer dat ik ‘De schreeuw’ zag, gaf ik er ook een verkeerde interpretatie aan. Maar als zoveel mensen het verkeerd interpreteren, is er dan nog wel sprake van foute interpretatie, of krijgt zo’n uitleg dan ook bestaansrecht, naast de bedoeling van de kunstenaar? Dit verschijnsel zie je wel vaker.
In mijn stukje ‘Verklaringen’ verwijs ik trouwens ook direct of indirect naar bepaalde aspecten van interpreteren.