Elke lente zie ik een koolmees ons vogelhuisje opnieuw ontdekken. Uiterst nauwkeurig werkt hij de ingang bij. Als dat klaar is, gaat hij luidkeels zitten roepen om een liefje. Hoe ze elkaar vervolgens uitkiezen, weet ik niet. Maar niet veel later is het stel druk aan het bouwen. Ze hebben dit jaar weer een veilig huisje geregeld voor hun kroost.
Kauwen zijn hele andere vogels. Ze vliegen af en aan langs mijn huis. Hun aanvliegroute gaat naar een hoge boom op de hoek. En daar knoeien ze volop met hun nestmateriaal. Kleine plukjes isolatiemateriaal dwarrelen op de grond. Ik weet niet waar ze gaan wonen.
Ergens wordt iemands huis steeds tochtiger.
De kleine kauwtjes zitten er warmpjes bij deze lente.

Lisette, koolmeesjes zijn honkvast en hechten aan hun territorium. Ook zijn ze monogaam. Doorgaans keert hetzelfde koolmees-paartje een paar jaren achtereen in hetzelfde nestkastje terug. Koolmeesjes kunnen wel 10 tot 15 jaar oud worden en er zijn geringde exemplaren bekend die de twintig zijn gepasseerd. Of ze jou ook herkennen vraag ik me af.
@Lisette. Ook ik heb het geluk om jaarlijks weer een koolmeespaar te mogen begroeten in een van de 2 nestkastjes die er hangen. Altijd leuk. Jammer dat ze ook weer snel verdwenen zijn. Wat betreft die kauwen, die zitten hier ook genoeg en maken de dakgoot boven de voordeur tot slagveld waardoor er bijna dagelijks mos en troep op het trapje voor de voordeur ligt. Zodra ik het zie, gaat de bezem erover natuurlijk. Lente, heerlijk!
@Ewald: inderdaad, ik ken de verhalen over de koolmezen. Ook hoe precies ze zijn in hoe ze naar hun huisje vliegen. Ze zullen mij niet herkennen, daarvoor verander ik elk jaar weer teveel. En je eigen vrouw elk jaar weer het hof maken is wel een mooie eigenschap.
@Luc: ik herken je ervaring. Ik heb zelfs een tijdje gedacht dat de buren aan het timmeren waren, toen er kauwen tekeer gingen in mijn dakgoot.