Het eerste kwartaal is weer voorbij. In ijltempo wel te verstaan. Dat is ook in de supermarkt te merken; de prijzen zijn weer gestegen, met ingang van de nieuwe maand. Sommige producten alweer voor de tweede keer dit jaar. Gewoonlijk in januari en nu weer in april. Eerst de eieren en de gekookte ham, nu weer de drinkyoghurt en diverse groenten. En niet te vergeten, de kiloknallers. Vooral die aanbiedingen springen in het oog. Waar verleden jaar de shoarmareepjes van de jumbo (Hallo, Jumbo!) voor € 5,– per 1000 gram (met gratis pitabroodjes) de deur uitgingen zag ik van de week de nieuwste aanbieding, 850 gram voor maar € 6,50! Met gratis knoflooksaus wel te verstaan.
Lekker, die lente! Helemaal goesting in.
De kiloknalleraanbiedingen zou ik sowieso m’n neus voor ophalen, Luc.
In het verleden heb ik me er wel eens schuldig aan gemaakt om zoiets mee te nemen. Op een hoog vuurtje tref je toch veel water waardoor er van de kilo al niet meer zo heel veel overblijft. Ik ga er met een grote boog omheen. Liever naar een Turkse slager, daar koop je goed vlees voor een prima prijs.
Luc, ook ik kom regelmatig bij de Turkse slager, maar voor een schouderkarbonade of een gerookte worst hoef ik bij hem niet aan te kloppen.
Brrrr…. vlees in de supermarkt. Ik ben nooit echt een vleeseter geweest en al helemaal niet in die vieze bakjes met zo’n wit lapje onderop. Met bloed doordrenkt … brrr. En ja, juist halal vlees lust ik dus wel. Ook alleen bij de goede en reine aanbieders. En een gunstige bijkomstigheid, ik heb nog nooit varkensvlees gegeten. Alleen de geur al.
Levja, het rode sap in bakjes vlees wordt ten onrechte voor bloed aangezien. Het is echter myoglobine, een heldere vloeistof, een proteïne, die de spieren van zuurstof voorziet. Wanneer deze stof – na de slacht – met buitenlucht in aanraking komt, kleurt deze rood. Geslachte dieren laat men eerst helemaal leegbloeden, voordat het vlees wordt verwerkt.
Dat kan allemaal best, Ewald. Ik gruwel ervan. Nogmaals, ik ben geen vleeseter.
Euh, je hoeft die bakjes ook niet te eten hoor. In een groot gezin was er soms weinig keus. War tegenwoordig als delicatesse op de kaart staat was vroeger een afvalprodict. Zwezerik bijvoorbeeld. Mits goed bereidt, prima. Enkel tong is niet zo mijn ding. Voor de rest, ik schuif wel aan. Vis is ook prima met een moeder uit Zeeuws-Vlaanderen kwam dat elke vrijdag voorbij.