Mijn vrouw en ik leven gescheiden van bed en toilet. Aangezien we behoorlijk met elkaar vergroeid raken, vertonen onze darmen een synchrone peristaltische beweging waardoor het echtelijke dekbed begon te bollen. Dientengevolge slapen we apart. Als ik de slaap niet kan vatten op momenten dat er van een andersoortige bolling van mijn eenpersoonsdekbed sprake is, app ik haar zodat zij aan mijn huwelijkse verplichting kan voldoen.
Sinds kort hebben we een tweede toilet waardoor een oponthoud met fatale gevolgen tot het verleden behoort. Het zwevende is voor mijn vrouw omdat zij spiritueel wat meer ontwikkeld is.
Ook kunnen we elkaar er niet meer van beschuldigen geen nieuwe rol te hebben opgehangen. Voor de voorraad van de toiletrollen hamsteren we apart.


MIJN huwelijkse verplichtingen. Wauw, alsof ik weer in de kerk ben. Is dat de reden dat er niet zoveel mensen meer willen trouwen of is het juist dat er meer scheidingen zijn. Voor ieders nachtrust is apart slapen trouwens volledig acceptabel en zelfs aan te raden.
@Luc. Je gaat er wel heel serieus op in. Met woorden als ‘aangezien’, ‘dientengevolge’ en ‘huwelijkse verplichting’ geef ik de toon wel aan in dit stukje.