Als doctoraalstudent Ruslandkunde maakte ik in de jaren tachtig van de vorige eeuw kennis met leven en werk van Vladimir Vysotski (1938-1980). Vysotski was een in de Sovjet-Unie mateloos populaire acteur, dichter en zanger. Van de naar schatting 700 liederen die hij schreef en opnam, mochten er van het toenmalige communistische regime slechts een handvol op vinyl worden uitgebracht. Illegaal gekopieerde cassettebandjes met daarop het unieke rauwe stem en gitaargeluid van de Moskovische bard bereikten echter een publiek van vele tientallen miljoenen mensen. Reden hiervoor was het feit dat Vysotski in zijn teksten de taal van de straat sprak, over talrijke onderwerpen die taboe waren: prostitutie, misdaad, alcoholisme, antisemitisme en in metaforen gegoten kritiek op zijn door communisten geregeerde vaderland.
« Een rottijd – met of zonder peren
Meer is niet meer »
« Een rottijd – met of zonder peren Meer is niet meer »
Cultuur, Mensen, Poëzie
Vladimir Vysotski
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Peter Mabelus of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Een rottijd – met of zonder peren Meer is niet meer »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Goed stuk, Peter. Heel interessant. Als Ruslandkenner zou je vaker over Rusland kunnen schrijven. ‘Moeten schrijven’ wil ik niet zeggen.
@Ewald. Mijn grote held en persoonlijke vriend Pieter Waterdrinker neemt de honneurs perfect waar. Zijn “Tsjaikovksistraat 40” is de finale van de ongeveer 10 boeken die hij daarvoor publiceerde. Zijn oeuvre is zo compleet qua het beschrijven van “la condition humaine”. Ik vind Pieter Waterdrinker een groot genie. Ik kijk uit naar zijn nieuwe roman “De rat van Amsterdam”, 524 pagina’s, publicatiedatum: 24 mei 2020. Kan Pieter naar Nederland komen om zijn boek en visie te promoten? Klein leed is geen leed. Bovendien ben ik in het bezit van gesigneerde “Danslessen”, “Liebman’s ring”, “Poubelle”, “Tsajkovskistraat 40” en het zeldzame bibliofiele “Zingen met Biesheuvel”. Mij kan niets overkomen.
Misschien dat P.M. op 120w namens P.W. de honneurs kan waarnemen. Voel je overigens nergens toe verplicht.
@Ewald. Ik ga mijn best doen.