Ik kan echt wel wat hebben, dat is het niet. En natuurlijk heb ik begrip voor de huidige situatie die ons allen raakt. Nu je weinig activiteiten buiten kunt ontplooien, zoek je vertier in huis. Draait wat langer – en misschien iets harder – muziek, want de hele avond naar het nieuws over het coronavirus kijken, daar knap je niet van op.
Als ik ga slapen wil ik beslist niet meer aan corona denken. Maar gisteravond was het voor de derde keer op rij raak: mijn buurvrouw Rona – niet bepaald moeders mooiste en altijd gekleed in een tuinbroek, nooit een leuk rokje – deed een ‘spelletje’ met haar nieuwe vriend. Hij heeft zich niet voorgesteld, dat was ook niet nodig:
‘Ohhh… Co…’
‘Rona…!’


Recente reacties