Elf graden, daar ging het om. Als het warmer was mocht ze met blote benen naar buiten. Zonder kriebelende maillot. Alleen een rokje aan. Haar benen voelden kaal, ontsnapt. Haar kniekousen hoog opgetrokken, dubbele onderbroek aan. Kou vatten daar bij je billen enzo was niet prettig.
Het was alsof ze dan alles gewoon beter kon: touwtje springen, elastieken, stoepranden. Een geschaafde knie was minder erg dan een gat in de gebreide stof.
Later was er discussie over wel of geen jas aan, als ze naar buiten ging. Daar waren geen harde getallen over afgesproken. Maar ze verzon er wel iets op. Met jas aan weg, jas wegleggen en braaf weer aantrekken als ze naar huis ging. Dan maar verkouden later.

Mooi nostalgisch Lisette.
@Lisette. Mooi stukje. Dooz weur de deez. Hartje!
@Willem en @Peter: met dank, ook namens het meisje van toen