Ik sluip achter haar aan en kom langzaam dichterbij. Ze is lang, met staken van benen in grote, platte bruine schoenen. Op ruikafstand (bah!) haal ik mijn been naar achteren en met de punt van mijn schoen tref ik haar vol op haar achterwerk. Ze slaat met haar voorhoofd tegen het bord; de vlinderbril vliegt door de lucht en het schuifspeldje springt bevrijd van het vet op de grond.
Zo had het viraal moeten gaan nadat ik nietsvermoedend met mijn handen op mijn dijen in de schoolbank zat en u mijn armen beetpakte en ze hardhandig op mijn lessenaar kwakte, juffrouw Fledderman!
Een jochie van negen jaar doet niets met zichzelf wat u met de aantrekkelijkheid van een lantaarnpaal ontbeerde.
Proef ik hier oud zeer, Han? Geurafstand: mooie vondst. In andere situaties een heel prettige afstand juist.
@Ewald. Geen trauma, haha. Toch zijn het, voor mij althans, dingen die je niet vergeet. Geurafstand is zeker prettig.
Ik heb het een paar keer gelezen maar raak er niet helemaal uit wat er hier gaande is.
@Hekate. Het eerste gedeelte verhaalt wat ik had willen doen als ik er nu aan terugdenk wat in het tweede gedeelte werkelijk is gebeurd.