Geen thema, geen bezinning, geen onderwerp, geen gevoel. Lege woorden op papier. Zonder betekenis, zonder doel. Woorden, aan elkaar gerijkt als een ketting van kralen. Het zegt zo weinig met zoveel. Leegte, is dan wat overblijft. Stilte is alles wat je hoort. Je gedachten worden niet gedwongen, en je hart weet niet meer hoe te slaan. Zonder thema zonder doel. Lege woorden op papier.
Het is mijn hoofd die wakker wordt. Er is geen thema, en geen doel. Geen onderwerp en geen gevoel. ‘Oh nee,’ fluistert mijn hart, ‘nu weet ik wat mij zo verward.’ Langzaam word ik bewust, van alle loze woorden die mij zo lang hebben gesust. Ik kijk en ik zie, nieuwe woorden en grijp mijn doel.
Een bijzondere invulling, beslist niet doelloos.
Volgens mij is het bij ‘nu weet ik wat mij zo verward’ verwart. Of heeft verward. Loop ook nog even je komma’s na.
@Johannes, Ook zonder thema kom je prima uit je woorden, niks mis mee! Wat kleine onvolkomenheden….aan elkaar geregen…en je hoofd dat…grt.
Zwartgallig stukje, Johannes. Een passie voor schrijven lees ik er niet in terug. Juist een thema legt je beperkingen op.
… mijn hoofd die wakker wordt – … mijn hoofd dat wakker wordt.
Langzaam word ik bewust, van … – Langzaam word ik mij bewust van …
En zoals Levja al terecht opmerkte: verward – verwart
Oei! Ik zie inderdaad de taalfoutjes, zal er volgende keer even op letten en eventueel nog twee keer doorlezen voor ik het verstuur.