Ik begeef me op drijfzand. Mijn hele leven bijna al. Hoe komt dat nu zo? Nou niet zo heel bijzonder. Te beginnen bij de ouders. Beiden waren het eigenlijk mafketels. Ze waren wel heel lief. Mijn moeder werden kinderen afgeraden. Ze had er al twee. Daarna werd ze erg ziek. Psychisch met name heel ongelukkig. Mijn vader sloeg advies af. Hij vervloekte huisarts en pastoor. De pastoor pas veel later. Nadat moeder vroeg was overleden. Achtenveertig is veel te jong. Ik was slechts negen jaar. Ja echte mafketels die ouders. Heb er niet veel mee. Met moeders bijna geen contact. Ze zorgde voor het huishouden. En pa maar hard werken. Voor veel te veel kinderen. Enigskind moest een groot gezin.

Recente reacties