De aalmoezenier was inderdaad in geen velden of wegen te bekennen in de tijd dat Selma van de Perre in Ravensbrück verbleef.
Onvoorstelbaar leed moet haar en vele anderen zijn aangedaan.
Ik kan me er met de beste wil van de wereld geen voorstelling van maken.
Natuurlijk ik ken wat films, ik ken wat verhalen.
Maar dat is niets vergeleken met de ware beleving.
Dit gaat mijn voorstellingsvermogen te boven.
Wat ik wel ga doen is haar boek kopen.
De eerste die het mag lezen is mijn eigen moeder.
Generatiegenoten, maar zonder joodse achtergrond.
Het maakt veel uit waar ter wereld je bent en wanneer.
Hopelijk lezen mijn eigen kinderen het later ook eens.
Bedankt Han, voor deze mooie tip!
@Rop, dit is eigenlijk geen zelfstandig verhaal, eerder een reactie op @Han.
Het woord ‘inderdaad’ zegt dat al.
Wel weet je in dit stukje duidelijk te maken dat je onder de indruk bent van Selma.