‘Goeiemorgen, aal.’
We waren een samengeraapt zooitje. Een peloton vol net-afgestudeerden aangevuld met net-aangenomenen. Specialisten zoals journalisten, fysiotherapeuten en onze aalmoezenier.
Hij knikte terug naar me. Met ontbloot bovenlijf stonden we in de houding voor de boogtenten.
‘Tentinspectie!’, schreeuwde de jonge wachtmeester van de Gele Rijders een paar minuten ervoor.
Samen met de sergeant-majoor en onze kapitein liepen ze rond op het bivak.
De flap van de boogtent ging open.
‘Mannen, wat een zooi. Vijf minuten! Geen studentenhuizen hier in mijn peloton!’ verzuchtte de kapitein.
Hij was een echte mannetjesputter, had eerder jungle-training gegeven in Suriname en nu deed hij basistrainingen op de Vlasakkers.
Het corpsgehalte was hoog in onze groep. Hij kon die aal er echt wel bij gebruiken.


Recente reacties