‘Pieterse,’ had de aalmoezenier gezegd, ’het wordt tijd voor je om je gedachten te verzetten. Doe mee met het aalmoestuinproject, opgezet door de diaconie.’
‘Wat is dat nu voor flauwekul,’ antwoordde hij.
Toch staat Pieterse daar in de uitgestrekte moestuin, vol struiken met rode bessen. Een euro voor een volle emmer. De bessen die op de grond vallen, zijn bestemd voor de Voedselbank.
Die ‘aal’ heeft gelijk, plukken is fijn werk en even denkt hij nergens aan. De andere plukkers heffen een lied aan en hij neuriet mee.
Dan kijkt hij naar de grond en ziet overal vertrapte, rode bessen.
‘Er kleeft bloed aan mij,’ roept hij uit, terwijl hij zijn handen tevergeefs met een zakdoek probeert schoon te wrijven.


@Nel. Ja, onder andere de Rabobank kent leden maar de voedselbank? Ik ben van mening dat daar enkel vrijwilligers en bezoekers zijn ipv leden. Grt
Dank je, @Rop.
Ik kijk even naar een alternatief.
Mooi, blinde woede. Dat past zo goed hierbij.
Ja, woede en machteloosheid.
Zoals altijd bij jouw bijdragen met plezier gelezen. Dit keer wel wat opmerkinkjes. 🙂
In de eerste zin ontbreekt een spatie tussen gezegd,’het.
Ik denk dat het eind sterker wordt als de soldaat het bloed aan zijn eigen handen bij zichzelf houdt. Bijv. door hem dat te laten fluisteren of door hem zijn handen bijna maniakaal af te laten vegen aan zijn broek o.i.d.
En een kleine overweging: als je de tweede alinea in tegenwoordige tijd zet trek je de lezer er misschien nog meer ‘in’.
@Hafdeke zeer bedankt voor de goede feedback. Ik ga ermee aan de slag.
Over dat slot aarzelde ik zelf ook al.
Hadeke zonder f natuurlijk.
(@Frank, wat jammer dat er geen correcties meer kunnen worden aangebracht in de reacties.)
Ik heb de feedback verwerkt en het verhaal herschreven.”
@nel Ja, ik vind dit wel een sterke verbetering. Misschien kan je nog overwegen om te laten schreeuwen: ‘Er kleeft bloed aan jullie!’, omdat de laatste handeling dan wrang duidelijk maakt dat het aan hemzelf kleeft. Dat maakt het voor mijn gevoel nog onmachtiger en wanhopiger.
Goed om te horen, Hadeke. En alweer een mooi voorstel tot wijzigen.
Dank! Ik laat het even bezinken.