Vandaag ben ik gestopt met stoken.
Het deed geen zeer.
Dacht ik steeds maar weer
aan hoe wij snel ontloken
vanaf onze eerste keer.
Vandaag ben ik gestart met huilen
om al dat oud verdriet.
Dacht hoe jij mij ziet
nadat ik weer schuilen
wilde, maar ik huilde niet.
Vandaag ben ik gestopt met lieven
van mensen om mij heen.
Mensen van steen,
emotieloze dieven.
Lief ik jou, ja jou alleen
Vandaag ben ik gestart met weken.
Verharde maak ik zacht.
Zoals jij lacht
en ik je tot mij reken.
In jouw zachte schuilt mijn kracht.
Vandaag ben ik gestopt met hopen.
Ik ben jou allang gewend.
Sinds jij me kent
is weten ingeslopen,
doordat jij stapel op mij bent.
De wederkerigheid is je van harte gegund, Hadeke.
Dankjewel Levja. Het is ook best wat arrogant. 🙂