Maandagochtend halfacht. Hij pakt van de linker stapel een dossier en leest verder waar hij vrijdagmiddag om exact vijf voor vier was geëindigd; vijf minuten om te plassen moeten hem toch gegund worden.
O ja, dat is ook zo, deze moeilijke kwestie is zo moeilijk dat het makkelijker is om de zaak af te wijzen, volgens een artikel dat hem al vaker behulpzaam is geweest. Het format van de afwijzingsbrief staat in een bestand met een toepasselijke naam die hij zelf heeft verzonnen; tenslotte moet er iets creatiefs zijn, anders houd je dit werk niet vol. Nog twee jaar, dan is het voorbij en ligt zijn dossier al voor de standaard afscheidsborrel met bijbehorende lovende woorden op de rechter stapel.


Jee, wat deprimerend, Han. Goed de sfeer beschreven dus 😉
@Inge. Ja, vrolijk is anders. Dank je wel.
O nee, Han! Nu ik die twee overlijdensberichten van Ewald op het internet vond, vind ik dit stukje wel behoorlijk griezelig hoor. Wat is going on?
Welk soort brieven schrijft de HP in jouw stukje?
@Nele. Ambtelijke brieven.