Ik maakte wat grappen bij de kassa. Aan het onbegrip op het gezicht van de kassaboy, of mannelijke caissière, of genderneutrale kassamedewerker, of hoe een vent achter de kassa ook heet, zag ik dat hij nog wat te jong was voor mijn licht venijnige humor.
Maar de dame die achter me stond, ging er enthousiast op in.
Toen mijn boodschappentassen vol waren, vroeg ze ineens of ik zin had om een kopje koffie bij haar te komen drinken.
De angst zat er bij mij echter goed in, na het lezen van een stukje op 120w, dus uit voorzorg vroeg ik haar of ze genitale wratten had.
Heel gedecideerd liet ze de inhoud van een pot vijgenchutney op mijn hoofd neerploffen…
« Zomerbries
Lopers en meelopers verenigt u ! »
« Zomerbries Lopers en meelopers verenigt u ! »
Fictie
Nieuw supermarktavontuur
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Zomerbries Lopers en meelopers verenigt u ! »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Geweldig Cesar! Vooral je opmerkelijke en vergaande eerlijkheid wil ik hier expliciet benoemen.
Een tijdje terug hadden we het over supermarkt-stukjes. Dit is dan de eerste in de rij. Mijn bijdragen met dit thema volgen in het nieuwe jaar.
@Ewald. Dank voor je reactie. Het is zelfs al nummer twee in de rij recente supermarkt-stukjes. Woensdag schreef ik al over onderstaand supermarktavontuur, vandaar hier de titel ‘Nieuw supermarktavontuur’:
https://120w.nl/2019/magnetische-glimlach/
Klopt, Cesar. Dat belooft dan een mooie serie te worden. Wie weet stroomt 120w het komende jaar wel over van de supermarktbelevenissen.
De supermarkt als inspiratiebron, dat kan volgens mij veel moois opleveren. Deze is in elk geval leuk, Cesar.
@Inge. Dank voor je reactie. De supermarkt is een onuitputtelijke bron van verhalen. Als je de mensen daar observeert, zie je vaak de wonderlijkste dingen. Voor mensen met psychische problemen is het denk ik bovendien een soort bedevaartsoord, net als Lourdes en Santiago de Compostela. Mogelijk brengen de ellenlange rijen systematisch gerangschikte producten enige structuur in hun chaotische bestaan. Ik ga eens wat vaker de taferelen die ik daar zie in verhalen verwerken, dus er volgen nog wel meer supermarktavonturen de komende maanden. Misschien worden supermarktverhalen wel een nieuw genre, naast bijvoorbeeld thrillers en sciencefiction.