Mijn moeder was de laatste jaren van haar leven best wel depressief. Ze deed haar best voor ons. Verder was ze verdrietig, afwezig door de pillen of zat ze in een te blije, alles kunnende periode. Bovendien was ze een idealist en een fatalist. Ze is 12 jaar geleden overleden. Fijn voor haar maar ik mis haar. Ze was lief en wijs.
Nu ben ik 55 jaar. Ik heb met ondernemingszin allerlei stormen overleefd. Maar toch, ook bij mij is het glas eerder leeg dan halfvol. Plots kan ik een hele dag overal het noodlot zien, geen perspectief op beter, de wereld is intens somber en verdrietig. Alstublieft laat dit niet meer dagen achter elkaar duren. Dan wil ik dood.
Recente reacties