De druk op mijn borst voelt vandaag zwaarder dan gisteren. Gisteren dacht ik niet dat het mogelijk was. Maar vandaag kan ik mij nog minder bewegen. Nog minder voelen. Nog minder ademen. Door de kier van het gordijn schijnt licht. Het licht snijdt het donkere doek, die ik schijnbaar voor mijzelf zo donker beschilderd heb, doormidden. Het irriteert me. Licht hoort niet door duisternis te schijnen. Licht hoort buiten, bij de mensen die van de zon genieten. Niet bij mensen die, door de druk van buiten, binnen naar de duisternis zijn gevlucht. Ik sluit mijn ogen. Ik negeer de druk en neem een diepe teug zuurstof. Ik hoop dat morgen de druk zo zwaar is, dat dat niet zal lukken.
« Calvijn
Bewolkt »
« Calvijn Bewolkt »
Communicatie
Druk
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Renske53 of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
-
Op 26 september 2019 om 22:49 zei Louisa:
Wat een zwaar stukje, letterlijk en figuurlijk. Sterkte.
Reageren
« Calvijn Bewolkt »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beste Renske53, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie