Het moet twintig jaar geleden zijn. Muziek maken voor jong en oud. De fooi van de staat inruilen voor weer een volwaardig bestaan.
Door zijn missies had hij veel ellende gezien die je nooit vergeet. Niet door praten, ook al helpt dat wel, maar zeker niet door medicijnen. Depressieve eenzame mensen iets gemeenschappelijks laten doen, waardoor ze niet genezen, maar vergeten dat er een dood is voor het leven is beëindigd, was zijn eerste zinvolle missie.
Geamputeerden en zij die afgesneden waren van ieder toekomstperspectief, vonden elkaar in iets wat helend was: muziek. Ze vermaakten het publiek met optredens waar misschien meer moed voor nodig was dan welke missie ook. Zichtbaar, zonder camouflage.
De clubtour had iets magisch en mysterieus.


Deze? ?
https://youtu.be/VtXl8xAPAtA
@Nele. Hoe raad je het? En ook nog deze: https://www.youtube.com/watch?v=l8WMGBuNaus
Haha. Leuk. Leutig. (Ik kan me geen wereld zonder Beatles en Stones voorstellen.)
(@Han: wij zijn oud. ? De dochters zouden misschien wel gedacht hebben aan ‘Panic! At The Disco’ na het lezen van jouw stukje… https://youtu.be/jpJ8CbrWX_Y )
@Nele. Oud?! Kom nou. Zo jong dat ik nog luister naar echte muziek.
Haha. ?
Mooi, Han. Het themawoord verwerkt in een mooie zin. Heel beeldend geschreven.
gr. Nynke
@Nyceway. Hartelijk dank, Nynke. Leuk weer wat van je te vernemen.