Een kind schopt tegen een duif. Waarom? Er is iets fundamenteel mis. Want ook al ben je niet of slecht opgevoed, dieren schop je niet. Dieren vind je lief en leuk. Dat zit diep in je en komt altijd naar boven. Tenzij je een heel slechte inborst hebt. Angst voor een hond of een kat, dat kan ik me nog indenken. Dan komt opvoeding om de hoek kijken.
Mijn hond had angst voor honden doordat hij als pup door een valse hond was gegrepen, eentje van een doorgefokt ras en zo vals als zijn baasje moet zijn geweest. Daarentegen kon je mijn hond bij een baby in de wieg leggen: hij was gek op kinderen. En goede kinderen op hem.
« Vrouwen zijn onevenwichtig en hysterisch
Leef! »
« Vrouwen zijn onevenwichtig en hysterisch Leef! »
Column, Cultuur, Maatschappij, Mensen
Doorgefokt (1)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
21 reacties
Reageren
« Vrouwen zijn onevenwichtig en hysterisch Leef! »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beste Han. Ik zou niet direct van een slechte inborst durven spreken. Zelfs bij ‘goed’ opgevoede kinderen kan sprake zijn van onnadenkendheid, onwetendheid en vooral, niet voor elkaar onder willen doen.
Ik kan me voorstellen dat een jochie of meisje dat als kind eens een steen naar een dier heeft gegooid, later uit principiële overwegingen vegetariër wordt en op de Partij van de Dieren stemt. Verstand komt met de jaren.
@Ewald. Ik heb het juist niet over opvoeding, maar hoe een kind, mens in elkaar zit. Er is hier ook geen sprake van cognitief vermogen. Als je slecht bent voor en tegen dieren ben je gewoon slecht met een slechte inborst.
Dan heb je mijn reactie niet echt begrepen, denk ik. Onnadenkendheid van kinderen heeft niet meteen met een slechte inborst te maken.
Bovendien, we eten massaal vlees uit de bio-industrie, terwijl we donders goed van de misstanden op de hoogte zijn. Miljoenen mensen dus met een slechte inborst.
@Ewald. Een manke vergelijking. Ik eet vlees, maar dat betekent niet dat ik een duif schop of wat dan ook. Dán heb je een slechte inborst! En als je lief bent voor dieren doe je dat juist uit onnadenkenkheid.
De vergelijking gaat naar mijn idee totaal niet mank, maar laten we er geen ellenlange discussie van maken. We staan hier duidelijk anders in. Voor de goede orde: het schoppen van dieren keur ik ten zeerste af.
Ik houd er ook niet van als mensen of kinderen dieren schoppen of slaan. Maar soms is het van kinderen puur een actie vanuit hun drang de wereld te verkennen. Daarbij hoort soms ook het ontdekken hoe een mens of dier op zo’n soort actie reageert. Wel tot op een bepaalde leeftijd overigens, zo tot de 5/6 misschien 7 jaar ofzo zou ik denken. Ikzelf heb als peuter ooit een konijn aan zijn oren omhoog getrokken. Ik wilde zien hoe hij reageerde. Maar ja, dan heb ik het wel over de peuterleeftijd. Nu een grote liefde voor dieren.
@Annemarije. De wereld verkennen? Ja, zo kun je alles goedpraten. Hoewel jouw actie anders is dan die ik bedoel, vind ik dat ook niet normaal. Maat laat ik als dierenliefhebber van jongs af aan maar bij mezelf blijven. En laat ik niemand een dier kwaad zien doen, want dan sta ik niet voor mezelf in.
Iedereen is wel eens stout (geweest). Ook Han Maas. Om daar dan de complete existentie in te projecteren is wel erg elitair.
Veralgemening is de wieg van alle kwaad. Opvoeding blijft wel belangrijk natuurlijk.
Waarom een kind tegen een duif schopt kan duizenden redenen hebben.
(Ik heb zojuist een langpootmug dood gedaan. Ze viel me aan.)
@Beste Nele. Ik houd van insecten. Totdat ze m’n huis binnendringen. Dan tekenen ze hun doodvonnis. Behalve lieveheersbeestjes natuurlijk. Die begeleid ik naar buiten.
@NND: Opvoeden is inderdaad belangrijk. Zonder opvoeding geen voeding. Letterlijk en figuurlijk. Maar je mag evengoed wel eens stout zijn. Zonder stout ervaar je ook geen goed.
@Han Maas. Tja, kinderen zijn nu eenmaal nieuwsgierig. Maar ik zou in dat geval ook zeggen dat ze moeten worden begrensd hoor. Men zegt vaak dat je kinderen moet beschermen tegen bv. honden, maar honden (en andere dieren) moeten evengoed worden beschermd tegen kinderen, hoe nieuwsgierig beiden ook zijn.
‘Dieren vind je lief en leuk. Dat zit diep in je en komt altijd naar boven.’
Wat een aanmatigende opmerking.
‘… hij was gek op kinderen. En goede kinderen op hem.’
Een kind dat niets van jouw hond had willen weten, was dus geen goed kind geweest?
Han, het zou je sieren afstand van deze opmerkingen te nemen.
Eens. Van doorgefokt naar opgefokt.
@Ewald. Ga je nu toch verder met je discussie? Dierenliefde zit inderdaad in je. Hoezo aanmatigend. Honden voelen aan als je om ze geeft. En kinderen die wél om dieren geven die waren gek op hem. Een wisselwerking dus. Dat wil niet zeggen dat een kind slecht zou zijn als het niet naar mijn hond toe ging. Wel als ze dieren schoppen bijv.
Je trekt alles uit zijn verband met manke vergelijkingen om je mening kracht bij te zetten en in de contramine te gaan. Het zou je sieren dat achterwege te laten.
@Annemarije van Rijn. En dát is een kwestie van bescherming en opvoeding.
@Nele. Kinderen die dieren schoppen hebben een slechte inborst. Een mug doodslaan is wat anders. Hopelijk bedoel je dit humoristisch.
Beste Han. Mijn laatste poging je iets duidelijk te maken. Sommige kinderen worden bijvoorbeeld regelmatig (in elkaar) geslagen door hun ouders/opvoeders. In reactie hierop reageren zij zich weer af op andere (kleinere) kinderen of op weerloze dieren. Jij beticht deze kinderen ervan een slechte inborst te hebben.
We zitten er allemaal weleens naast. In de vier jaar dat ik je ken, heb je nog nooit een fout toegegeven. Dit kan twee dingen betekenen. Of je bent zo bijzonder dat je nooit een fout maakt, of je bent een van de vele mensen die geen fouten kan toegeven.
Ik heb me enorm gestoord aan dit ongenuanceerde stukje.
@Ewald. Achterliggende oorzaken zullen er altijd zijn. Daar doel ik juist op, dat er is mis is.
Ik heb dit stukje in volle overtuiging geschreven. Een fout toegeven of iets nuanceren heb ik wel vaker gedaan. Daar beledig je me mee. Een andere mening? Prima. Maar dram niet zo door om je gelijk te halen. En dit is het allerlaatste wat ik hierover zeg!
is moet zijn iets
Ik houd het vooralsnog op bijzonder. Positief labelen zeg ik dan.