Jij doet een trui aan, ik zeg dat ik juli mis als de herfstochtend dampig is en de lucht grijs.
We zien de werkelijkheid verschillend, en de waarheid anders. Ik zeg dat de herfst mij depressief maakt, maar jij wil niets liever dan ritselende bladeren, mij de hand toereiken waardoor ik weer opsta uit mijn seizoensspagaat.
Ik zie op tegen de dag na zondag, en jij zegt dat maandag op dinsdag alweer is geweest.
Kastanjes zijn niet bedoeld om tegen te schoppen: het leven is geen kinderfeest.
Jij weet niet wie er gelijk heeft, vraagt je af waarom we alles moeten willen verklaren.
De klimaatsverandering stemt iedereen somber. Mij niet. Want door felblauwe, warme herfstluchten kleuren mijn herfstbladeren eindelijk antidepressief-blauw.
« Klimaatdepressie
De Gouden Eeuw »
« Klimaatdepressie De Gouden Eeuw »
Communicatie, Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen, Natuur
Blauwe herfstbladeren
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Klimaatdepressie De Gouden Eeuw »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Goed herschreven, Han. Zo klopt het als een bos … ehhh, als een bus. Of toch een bos. Nou ja …
@Ewald. Het was een uitdaging.