‘Moet ik de taart snijden?’ vraagt de bakker.
‘Nee.’
In mijn bonkende kop hoor ik de woorden van deze morgen. Hij kan vandaag niet komen, het zal voor een volgende keer zijn, zei de vrouw die ik niet meer ken en niet meer geloof.
Het is twee uur in de namiddag. Een fikse winterbui geselt mijn ramen. Aan een lege tafel open ik de doos. De chocoladeletters op de taart blinken iets te veel. De ‘Verjaardag’ werk ik met lange tanden naar binnen. Ik lees ‘Gelukkige’. Wie houdt hier wie voor de gek? Ik peuzel de letters een voor een op. De ‘g’, de ‘e’, de ‘l’, de ‘u’. Met de overblijvende letters puzzel ik twee nieuwe woorden: ik gek.
Beste Gino Dekeyzer, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie