Haar stralen zijn niet versperd vandaag. Althans niet door échte wolken en buien.
Miezer die opgaat in de mist. Juist de kleine tekenen van hoop op beterschap vervliegen door de kracht van neerslag. Deze storende depressie maakt mijn gedachten nochtans wisselend bewolkt. Hopeloos vermoeiend, die tegenwind.
Het aankomend warmtefront zou het absoluut nulpunt kunnen bedreigen; al is hier zo vaak weer niets van waar gebleken. Warmte brengt droogte, droogte brengt dorst.
Interventies door hoog gebiedende windkracht klaarden wijselijk de lucht; voor even. Verwachtingen verhogen steeds de druk; op prestaties, stabiliteit en gelukzaligheid.
Maar weer is slechts af en toe opnieuw en opnieuw gaat nimmer over het weer.
Opklaringen zijn voorspeld, ik meen van wel, maar dan elders in de stad.

Een stukje om een paar keer opnieuw te lezen. Tot je dorst krijgt …
@Ewald; of trek
Hoe vaker ik ‘m lees, Louise, hoe meer lagen ik erin ontdek.
Louise – Louisa. Was nog voor de koffie …
Mooie tekst om als lezer nog lang over na te denken, Louisa.
Bedankt beide.