Vanuit het heelal is de aarde een stralende blauwwitte bal. Menigeen zou er een kijkje willen nemen, het lijkt er zo koel en fris en schoon.
Eenmaal in de dampkring kijk je met brandende ogen naar de slingerlijn van de Chinese Muur, de Saharavlek en wervelstormen boven Amerika.
De glijvlucht tussen bergketens door geeft je flitsende beelden van kaalslag en modderstromen, rotsen en verdrogende begroeiing. Landen zoeven onder je door met niet meer dan een indruk van beton, glas en staal.
Uitrollend in de bekrompen leegte tussen twee conglomeraties kom je in een depressie in het landschap terecht waar je nooit weer uit zult komen. Afval torent hoog om je heen, bedompte lucht benauwt je, alles stinkt.
Je bent thuis.
« On-ge-trouw-d
‘In naam van de Koning’ »
« On-ge-trouw-d ‘In naam van de Koning’ »
Fictie, Maatschappij, Mensen
’t Is maar hoe je het bekijkt
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« On-ge-trouw-d ‘In naam van de Koning’ »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties