‘Maar meisje van me, waar ben je toch naar toe verdwaald?’
Mamma laat de broodkruimels met sesamzaad vertwijfeld door haar vingers glijden. Het enige dat ze kan doen is het broodspoor volgen. Wat heeft ze toch een slim kind, denkt ze stiekem. Broodkruimels achterlaten. Je moet er maar opkomen. Ze moet haar meissie snel vinden, want ze zal nu langzaam wel honger hebben en dorst.
Smiecht klimt uit de nek van Chrisje en probeert haar met zoet gevoosde stem te kalmeren.
‘Ik spring nu eenmaal graag in nekken van kleine meisjes. En die van jou die is heel bijzonder. Jij hebt het lekkerste nekje van alle meisjes die ik ooit besprongen heb. Vind je dat niet fijn? Zeker wel toch?’
Recente reacties