…
mijn ziel onder mijn arm
last van de wereld op mijn schouders
lood in mijn schoenen
rugzak vol met had-ik-maar’s
een zwaar gemoed vol klein en groot verdriet
toen kwam de volgende reis
mijn ziel zit weer daar waar ze hoort
ik maak keuzes wat ik op mijn schouders toelaat
mijn schoenen passen en lopen licht
mijn rugzak op termijn afgegooid en mijn gemoed gevuld met kleine en grote gelukjes
onderweg heb ik een medepassagier opgepikt
samen vervolgen we onze reis
mijn tred is licht en ik ben sterk genoeg
voor jou en mij
mijn hand en jouw hand, ineen
op weg
ik ga op reis en neem jou mee
we lopen op liefde
en het maakt niet uit waarheen.
Recente reacties