“Honderdeenentwintig, mijnheer.”
Ik kijk verbaasd over mijn schouder en zie op de bank een oude man zitten. In een flits zie ik heel zijn verleden aan me voorbij trekken: ambassadeur bij de Verenigde Naties, vertrouweling van Hans Adam II van Liechtenstein, kind aan huis bij Elizabeth Alexandra Mary in Londen. “Ik ben lid van de Most Noble Order of the Garter,” zei hij me ooit, “maar ik verkies de stilte van mijn domein en het gezelschap van Bellatrix.”
Honderdeenentwintig dagen geleden werd zijn geliefkoosde valk door een dronken amateurjager neergehaald. Hij had niet eens het fatsoen zich te excuseren en had geen begrip voor het verdriet van de oude man.
“Ik was nog nooit in mijn leven zo alleen, mijnheer.”
Zo knap in elkaar gezet. Goed weer een stukje van je te lezen @Benny Bielen.