Ik heb bijna mijn haar geknipt. Nee, ‘I almost cut my hair’ valt niet te vertalen.
Bijna vijftig jaar geleden werd het muziekfestival Woodstock georganiseerd. Je kunt de tijd niet uitleggen, maar wat waren we bofkonten met al die goede groepen, zangers en zangeressen die veelal tegen het establishment aanschopten door alleen maar liefde te prediken met bloemen in hun haar.
Ja, drugs werden er gebruikt op een verregende ondergrond, voedingsbodem voor legendarische muziek. Een ongekende luxe die nooit meer een vervolg zou krijgen. Hedendaagse troep van rappers en andere autotune geluiden zullen over vijftig jaar niet worden herinnerd: bagger zonder regen.
Maar wij waren zondaars met vies lang haar. Ik wacht nog even voordat ik naar de kapper ga.


@Han. Woodstock was toch in 1969? Jij was een jaar of veertien schat ik. Was jij toen al een zondaar met vies lang haar? Geloof ik niets van ☺
@Ewald. Ik was dertien. En jazeker, mijn haar was toen al vrij lang tot over mijn oren en dat was ‘vies’.
@Han. Ik dacht dat je echt vies bedoelde. En tot over de schouders. Mijn haar was pas in 1970 over mijn oren. In 69 was ik 9.
@Ewald. Je weet toch wel dat vies lang haar zo beschouwd werd? En wat is lang? De Beatles lieten hun haar groeien en daarna werd het steeds langer.
Het blijft jammer dat ik die generatie heb moeten missen. -vermaakt zich met de kleinere versie van platen en voelt zich nostalgisch bij het zien van afgeschoren haren (ja ook de vrouwen) en trainingspakken…..
@Moeder. Ja, dat is jammer. Zeer bepalend voor de ontwikkeling van de goede muziek. Afgeschoren haren…brrr. Trainingspakken zijn bedoeld om in te sporten.
Wie de geschiedenis niet kent, kan het heden niet waarderen. en wie het heden niet waardeert maar wel zijn geschiedenis kent… tja, dan ben je gewoon een ouwe lul.