Oortjes heb ik nooit in tijdens het hardlopen. Irritant, zowel het verkleinwoordje als het gevoel. Een liedje schiet me sowieso te binnen. Vandaag is het ‘Zeg Maar Niets Meer.’
Herhaaldelijk moet ik uitwijken voor fietsers die alleen maar oog hebben voor hun smartphone. Ik denk aan het themawoord van deze week: cobalamine. Hebben deze appende fietsers daar soms gebrek aan of lijden ze aan ‘het schijt aan alles’-syndroom?
Geen agent in de buurt en met voetgangers niets te maken.
‘Je mag niet meer appen op de fiets,’ zegt een meisje dat mij van het voetpad af fietst.
‘En als je YouTube aanklikt, mag dat dan wel?’ vraagt haar niet-blonde vriendinnetje.
Ik moet keihard lachen.
‘Wàààt?’
Ik zeg maar niets meer.
Leuk.
@Han: Niet-blonde vriendinnetje is leuk.
@Arjan. Dank je wel.