Er staat weinig wind op de eerste dag van juni. Ik zit nog niet eens een minuut op het terras of mijn gedachten wapperen meer dan de vlag met Palm erop. Hoeveel huizen er niet in mijn hoofd?
De vlag van Palm zit die van Hartevelt behoorlijk in de weg, net of die hem niet de winst gunt op het volle terras met mensen die ook hun gedachten hebben: goed, slecht of ergens ertussenin. Alsof er een voorkeur moet zijn. Wie geeft zijn hart aan wie of heeft dat al gedaan en om welke reden? Zo heb ik er weer een gedachte of wat bij gekregen. Niemand kent ze totdat ik er toestemming voor geef door ze op te schrijven.


@Han. Wapperende gedachten. Mooie nieuwe term. De vervelende vraag: ‘waar denk je (nu) aan?’ kun je voortaan beantwoorden met:’ ach, m’n gedachten wapperen.’
@Ewald. Dank je. Tja, denken… Soms doe je dat verkeerd, bijv. zoals in mijn stukje over ‘die brommende palmboom’.
@Han: een wapperende gedachte verdient een compliment. Neem er alstublieft geen patent op want ik wil die uitdrukking ook graag eens gebruiken als ik ooit een verhaaltje vind die ervoor past.
En helemaal mee eens: alsof je altijd een voorkeur moet hebben, alsof mensen zwart-wit-denkers moeten zijn, alsof je altijd voor iemand en tegen iemand moet wezen… Ik wil niet meegaan in die illusie. Dan liever vlaggen die niet wapperen, maar verhalen of gedachten die wapperen… Of ze nu opgeschreven of in stilte beleden worden.