Knellende kettingen, pijnlijke enkels. Gebogen hoofden, de zusjes zien alleen schoenen die stilstaan. Geritsel van geld, een bekend geluid. Een man betaalt een man met wie hij het liefst wil afrekenen…
Maar deze keer geen harde aanraking onder hun kin om hun hoofd in hun nek te leggen, om in hun mond te kijken. De hand op hun tengere schouders voelt wantrouwend zacht. ‘Ik ben Joe,’ zegt de man.
Hij brengt ze voorlopig naar hun huisje, ‘op de plantage zijn jullie niet welkom,’ glimlacht hij. Ze noemen hem Boss, want iedere man heet al Joe.
Ze willen blijven. ‘Nee,’ zegt Joe, ‘vrijheid krijg je niet, die moet je nemen.’
Na een jaar ontvangt hij foto’s van breedlachende meiden: ‘Voor Boss.’
@Han: intrigerende zin, over het krijgen en nemen van vrijheid. Soms moet je hem wel krijgen om hem te kunnen nemen, toch?
Goede invalshoek voor het weekwoord.