Nog voordat de zon opkomt worden de planten ingeladen. Ruim anderhalf jaar lang heeft hij ze gekoestert, met alle liefde verzorgd. In de kassen groot geworden. De passie voor het vak, voor de plant, zie je terug in de kwaliteit van de Goldcrest. Nu is het tijd om ze aan te bieden op de veiling.
Vol spanning kijkt hij als de klok in beweging komt. Nergens komt vloek en zegen zo dicht bij elkaar als op een veilingklok. De tranen springen zowaar in zijn ogen als hij gedesillusioneerd toekijkt hoe zijn werk wordt weggedraaid op 0,10 Euro. Weer zijn de kosten vele malen hoger dan de verwachte opbrengst. Tegen de overweldigende concurrentie vanuit andere landen is hier geen kruid gewassen.
Markt en veiling overspannen doorgedraaid.
Wat erg als het dan ook nog eens liefdeswerk is.
Toch maar wat anders telen in de kassen.
En dat onderhands verkopen. Moet lukken. 😉
Het verdriet is voelbaar in je verhaaltje.
Overigens is de uitdrukking: ‘Er is geen kruid tegen gewassen.’
Je hebt dan wel tweemaal tegen. Je kunt dat oplossen door te beginnen Met de overweldigende concurrentie.
Of kan het eerste tegen voor beide situaties gelden? Ik twijfel.