Wè nou, deurklinken? Wat klinkt’r dan deur? Leweit? Maor nèj, det ken toch neet? Hoe bestiejt ut? Moesstil is ut hiej.
En noowe toch dialectisch bezig zienj, inkele raodsels.
Ut is wit en stiejt in de wei: witte gij’t?
Ut is wit en ut stiejt in de kast: witte m’ok?
Unne letste dan nog:
Ut is roëd, klein en ut stiejt in de wei: Unne tampony.
Jao, det klinkt deur wè? Allemaol goojd? Dan meug ‘r op gedrônke waore … hi … ha … ho. Maor wel un bietje doordrinken dan wè. Enne snel. Flink schoëm happe aan die glaze opdet ut baer neetj schraal wuurdj. Det zoej doëdzundj zien en willen we neetj in laevende liëfe meejmake. Lost in translation … no way!

Deurzakken en deurdonderen Mien!