Een kamer in een historisch gebouw. Gebouwd onder architectuur, en niet zomaar. Vader en zoon maakten naam in binnen- en buitenland met dit ontwerp. In een ander universum zou men wellicht jaloers kunnen zijn. Medewerkers en je medebewoners hebben een mening over je verblijf hier. Net zoals je familie en vrienden die vaak niet eens weten waar je nu weer uithangt.
Tijd is hier een bijzonder fenomeen. Sommigen hebben tijd genoeg, anderen minder. Draaiboeken voor elke dag en elke gelegenheid, niets wordt aan het toeval overgelaten. Voor iedereen geldt tijd om naar je cel te gaan. Je ziet de stalen deur en dan besef je de harde waarheid, de deurklink ontbreekt aan deze zijde, zoals overal hier in deze gevangenis.
@Luc. Mede naar aanleiding van je reactie op ‘Transgressie’: er bestaat veelal een dunne scheidslijn tussen een werkplek en een gevangenis. Ze zijn meer dan eens elkaars spiegelbeeld.