Boven de receptie hangt een metershoge reproductie van Soft Construction with Boiled Beans van Salvador Dalí.
De afdelingschef draagt het tenue van een Afrikaanse dictator en kijkt me aan met de strakke blik van een dode ziel, waar alle humor al eeuwen geleden uit is verdwenen. Ik word voorgesteld aan mijn nieuwe collega’s. Onze werkplek is een grote hal die ruikt naar dood en verderf. Abstracte fosforescerende schimmelpatronen aan de muren. Echo’s van kreperende lichaamscellen. Afhangende schouders, die het hebben opgegeven. Ogen die van ellende uit hun kassen willen rollen. Hartverscheurend, ingehouden gebrul. Uit het kantoor van de afdelingschef weerklinkt regelmatig menselijk hondengeblaf, afgewisseld door een hoge huiltoon of een homerisch gelach.
Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt…
« Binnen zonder bellen
« Binnen zonder bellen
Communicatie
Transgressie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Binnen zonder bellen
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties