Het was niets meer dan een vriendelijk praatje. In de gangen van Koninklijk Theater Carré loopt ze recht op me af. Ik herken haar van grote afstand, weet wie ze is. “Ik hoop dat u wint” weet ik uit te brengen.
Wat volgt is een gesprek van enkele minuten waarin ik meermaals mijn waardering uitspreek voor haar programma’s, haar persoon. Daarna vervolgt ze kenmerkend glimlachend haar weg naar de zaal.
Vandaag denk ik weer met plezier terug aan die dag, mijn ontmoeting met Dieuwertje Blok. Wat een geluk dat ik haar heb mogen ontmoeten, nog meer geluk dat ik een gesprek met haar heb mogen hebben. Mooie herinnering aan een mooie persoonlijkheid. Sint en zijn pieten laten ongetwijfeld een traan.
Luc. Mooi eerbetoon.