Maandelijks bezoek ik met Peter een aantal winkels. Hij heeft geen vervoer vandaar dat ik mezelf opoffer. Hij helpt me met typische zaken van nationale aard, die voor mij vreemd zijn.
De parkeerplaats blijkt vol. Ik parkeer de auto keurig in het vak nadat een voorganger dit vak verlaat. Twee auto’s verder staan twee ouderen die hun auto niet in kunnen. Hun auto staat erg schuin geparkeerd maar wel binnen het vak. Links van hen een grotere auto die keurig in het vak staat maar daardoor het portier van de auto blokkeert. De chauffeur in geen velden of wegen te bekennen. Als we teruglopen staan ze er nog steeds. De auto kan niet vooruit of achteruit. Parkeren is een kunst.

Recente reacties