Het valt nog niet mee, rustig lezen in een stiltecoupé.
Er zit een gen Z’er naast me. Met een boek nog wel! Ze haalt het stekkertje uit haar iPhone, pakt haar boek, bladert er wat in, kijkt naar de rug en fluistert: ‘Weet u soms waar de aansluiting in mijn boek zit?’
‘Nee,’ zeg ik en lees verder. Vervolgens fluistert ze in het oor van de conducteur: ‘Weet u de aansluiting…?’
‘Op het station hangen borden,’ fluistert de conducteur.
Er stapt een dikke boomer in, die een irritante, opvallend scherpe fluittoon in zijn neus heeft waardoor de trein nog met open deuren vertrekt.
Volgende week maar weer met de auto. In de file mijn boek lezen zonder gestoord te worden.


@Han: ik blijf erg voor het OV, ondanks alle obstakels op een reis. Ik snap verder niet goed wat je bedoelt met de vraag waar de aansluiting in haar boek zit.
Lisette. Ze is bekend met een iPhone, heeft het stekkertje eruit gehaald… maar een boek is vreemd voor haar als gen Z’er.
@Han, ook zo bedoel je. Sorry, ik ben duidelijk een boomer..
Lisette. Ik ook.
Ssstttt …Topstukje, Han. Het heeft alles in zich.
Sinds ik geen auto meer rijd, is het openbaar vervoer een openbaring.
Ook een belevenis. Mooie en soms heel nare ervaringen. Het wereldbeeld in een notendop.
Levja, dank je wel. Haha, ik zal fluisterend antwoorden. Vertraging is niet prettig, maar dat is in de file staan ook niet. De agressie in de trein heb ik wel meegemaakt. Afschuwelijk. Toch vind ik reizen met de trein best prettig.