We zien elkaar inmiddels al jaren. Toch kennen we elkaar eigenlijk nauwelijks. Onze korte gesprekken voeren we vooral als we terugfietsen na onze yogales. Na een paar minuten moet zij naar rechts en ik rechtdoor. Soms opperen we om samen een keertje een kopje koffie te drinken op een terrasje. Het komt er nooit van.
Tot nu. Ze is met pensioen gegaan. Een beetje onwennig zitten we aan een tafeltje, een cappuccino en een gemberthee tussen ons in. Het gesprek komt snel op gang, we vertellen elkaar over onze levens: kinderen, werk, de wereld. Herkenning genoeg.
Ik ga misschien stoppen met de yogalessen, zij overweegt het ook. Maar we weten vanaf nu dat we elkaar zullen blijven zien. En spreken.

@Lisette. Domweg gelukkig, in de Dapperstraat.
@Cesar: helemaal waar, maar dan op de Hof in Amersfoort
Lisette. Mooie dingen ontstaan toch wel. Zo zie je maar weer.
@Han: gelukkig maar, en wie het kleine niet eert..